ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาฮกเกี้ยน (koán) [1]

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ก๊วน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgúuan
ราชบัณฑิตยสภาkuan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kua̯n˦˥/()

คำนามแก้ไข

ก๊วน

  1. (ภาษาปาก) กลุ่มคนที่สนิทสนมและร่วมทำกิจกรรมเดียวกันเป็นประจำ
    เขาสนิทกับรัฐมนตรีคนนี้ เพราะเล่นกอล์ฟก๊วนเดียวกัน
  2. (ภาษาปาก) กลุ่มคนที่มักก่อความวุ่นวาย
    ก๊วนมอเตอร์ไซค์ซิ่ง
    ก๊วนกวนเมือง

อ้างอิงแก้ไข