ดูเพิ่ม: แซ

ภาษาไทย

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์แซ่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsɛ̂ɛ
ราชบัณฑิตยสภาsae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɛː˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงแส้

รากศัพท์ 1

แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์

แก้ไข

แซ่

  1. มีเสียงอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์
  2. โจษกันแพร่หลาย
ดูเพิ่ม
แก้ไข

รากศัพท์ 2

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว (sên2 แซ่(น์)/เซ่(น์))

คำนาม

แก้ไข

แซ่

  1. ชื่อสกุลวงศ์ของจีน

ภาษาอีสาน

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɟeːᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC dzjeH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย แช่, ภาษาลาว ແຊ່ (แซ่), ภาษาไทใหญ่ ၸႄႈ (แจ้), ภาษาอาหม 𑜋𑜦𑜧 (เฉ)

คำกริยา

แก้ไข

แซ่ (คำอาการนาม การแซ่)

  1. แช่