ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แซ่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsɛ̂ɛ
ราชบัณฑิตยสภาsae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɛː˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงแส้

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

แซ่

  1. มีเสียงอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์
  2. โจษกันแพร่หลาย
ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาแต้จิ๋ว (sên2 แซ่(น์)/เซ่(น์))

คำนามแก้ไข

แซ่

  1. ชื่อสกุลวงศ์ของจีน

ภาษาอีสานแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɟeːᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC d͡ziᴇH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย แช่, ภาษาลาว ແຊ່ (แซ่), ภาษาไทใหญ่ ၸႄႈ (แจ้), ภาษาอาหม 𑜋𑜦𑜧 (เฉ)

คำกริยาแก้ไข

แซ่ (อาการนาม การแซ่)

  1. แช่