ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เอียน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงiian
ราชบัณฑิตยสภาian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔia̯n˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

เอียน

  1. ชวนให้คลื่นไส้ (มักใช้แก่รสหวาน)
  2. เบื่อมาก
    ฉันเอียนหน้าเขาเต็มทีแล้ว

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩋ᩠ᨿ᩵ᩁ (อย่ร) หรือ ᩀ᩠ᨿ᩵ᩁ (ย̱ย่ร), ภาษาอีสาน เอียน, ภาษาลาว ອ່ຽນ (อ่ย͢น), ภาษาไทลื้อ ᦵᦊᧃᧈ (เหฺย่น), ภาษาไทใหญ่ ယဵၼ်ႇ (เย่น), ภาษาไทใต้คง ᥕᥥᥢᥱ (เย่น), ภาษาทะวืง เยียน

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

เอียน

  1. (ล้า) ปลาไหลนา

ภาษาอีสานแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เอียน หรือ เอี่ยน หรือ เหยี่ยน, ภาษาคำเมือง ᩋ᩠ᨿ᩵ᩁ (อย่ร) หรือ ᩀ᩠ᨿ᩵ᩁ (ย̱ย่ร), ภาษาลาว ອ່ຽນ (อ่ย͢น), ภาษาไทลื้อ ᦵᦊᧃᧈ (เหฺย่น), ภาษาไทใหญ่ ယဵၼ်ႇ (เย่น), ภาษาไทใต้คง ᥕᥥᥢᥱ (เย่น), ภาษาทะวืง เยียน

คำนามแก้ไข

เอียน

  1. ปลาไหลนา