ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า វាង៑ (วางฺ), វាង្ង៑ (วางฺงฺ), វង៑ (วงฺ), จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *wa(a)ŋ[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩅ᩠ᨿᨦ (วยง), ภาษาลาว ວຽງ (วย͢ง), ภาษาไทใหญ่ ဝဵင်း (เว๊ง); ร่วมรากกับ วง และ วัง

ภาษาเขมร វៀង (เวียง) คือคำที่ยืมกลับไปจาก "เวียง" ที่เป็นภาษาไทยหรือลาว

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เวียง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwiiang
ราชบัณฑิตยสภาwiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wia̯ŋ˧/()

คำนามแก้ไข

เวียง

  1. เมืองที่มีกำแพงล้อม
  2. (โบราณ) ตำแหน่งเจ้ากระทรวงปกครองครั้งโบราณ มีหน้าที่ปกครองท้องที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร

อ้างอิงแก้ไข

  1. Shorto, H. A Mon-Khmer Comparative Dictionary, Ed. Paul Sidwell, 2006. Entry 767. p. 233