ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เกย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgəəi
ราชบัณฑิตยสภาkoei
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɤːj˧/()

คำนามแก้ไข

เกย

  1. ชื่อมาตราหรือแม่ ซึ่งเรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว สะกด
  2. เกยขนาดเล็กเคลื่อนย้ายไปได้ สำหรับเจ้านายใช้เป็นที่เสด็จขึ้นหรือลงพาหนะ
  3. นอกชานหรือพื้นซึ่งสูงขึ้นที่เรียกว่า เนินปราสาทหรือ โคกปราสาท เพราะการก่อสร้างนิยมสร้างบนพื้นที่ถมสูงมีสภาพเป็นนอกชาน

คำพ้องความแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เกย (คำอาการนาม การเกย)

  1. แล่นหรือเสือกขึ้นไปค้างอยู่พาดอยู่, ถูกซัดหรือลากขึ้นไปติดอยู่ค้างอยู่
    เรือเกยฝั่ง
  2. พาดทับเฉพาะชายหรือริม
    ปูเสื่อเกยกัน

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

เกย (คำอาการนาม กำเกย หรือ ความเกย)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨣᩮᩥ᩠ᨿ (เคิย)