ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *soːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩬᩁ (สอร), ภาษาลาว ສອນ (สอน), ภาษาไทลื้อ ᦉᦸᧃ (สอ̂น), ภาษาไทดำ ꪎꪮꪙ (สอน), ภาษาไทใหญ่ သွၼ် (สอ̂น), ภาษาไทใต้คง ᥔᥩᥢᥴ (ส๋อ̂น), ภาษาอาหม 𑜏𑜨𑜃𑜫 (สอ̂น์), ภาษาจ้วง son

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsɔ̌ɔn
ราชบัณฑิตยสภาson
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɔːn˩˩˦/()
คำพ้องเสียงศร
สร

คำกริยาแก้ไข

สอน (คำอาการนาม การสอน)

  1. บอกวิชาความรู้ให้
    ครูสอนหนังสือนักเรียน
  2. แสดงให้เข้าใจโดยวิธีบอกหรือทำให้เห็นเป็นตัวอย่างเพื่อให้รู้ดีชั่วเป็นต้น
    สอนแม่ไม้มวยไทย
    สอนเย็บปักถักร้อย
    สอนเท่าไรไม่รู้จักจำ
  3. เริ่มฝึกหัด
    เด็กสอนพูด
    ผู้เป็นอัมพาตต้องมาสอนเดินใหม่
    ไก่สอนขัน
  4. เริ่มมีผล
    ต้นไม้สอนเป็น