ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ปู
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpuu
ราชบัณฑิตยสภาpu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/puː˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *puːᴬ¹, จากภาษาไทดั้งเดิม *pɯwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ປູ (ปู), ภาษาไทดำ ꪜꪴ (ปุ), ภาษาคำเมือง ᨸᩪ (ปู), ภาษาไทลื้อ ᦔᦴ (ปู), ภาษาไทใหญ่ ပူ (ปู), ภาษาอาหม 𑜆𑜥 (ปู), ภาษาจ้วง baeu, ภาษาปู้อี baul

คำนามแก้ไข

ปู

  1. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในชั้น Crustacea มีรยางค์ขา ๕ คู่ คู่แรกเป็นก้าม รยางค์ที่ปล้องท้องไม่ใช้ในการว่ายน้ำ มีหลายวงศ์ เช่น ปูดำหรือปูทะเล ปูม้า ปูแสม
  2. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์บุษยะ มี ๕ ดวง, ดาวปุยฝ้าย ดาวพวงดอกไม้ ดาวดอกบัว ดาวโลง ดาวสิธยะ ดาวสมอสำเภา ดาวบุษย์ ดาวปุษยะ หรือ ดาวปุสสะ ก็เรียก

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ปู (คำอาการนาม การปู)

  1. วางทอดลงเป็นพื้น เช่น ปูกระดาน ปูหินอ่อน, วางแผ่ลง กับพื้น เช่น ปูเสื่อ ปูผ้า.

ภาษาเลอเวือะตะวันตกแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ปู

  1. หนา

ภาษาเลอเวือะตะวันออกแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ปู

  1. หนา