ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กฺลิ้ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงglîng
ราชบัณฑิตยสภาkling
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kliŋ˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກິ້ງ (กิ้ง), ภาษาไทใหญ่ ၵိင်ႈ (กิ้ง), ภาษาจ้วง gingj

คำกริยาแก้ไข

กลิ้ง (คำอาการนาม การกลิ้ง)

  1. อาการอย่างของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น
    ซุงกลิ้ง
    ครกกลิ้ง
    ลูกหินกลิ้ง
  2. ทำให้ของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น
    กลิ้งครก
    กลิ้งซุง
    กลิ้งลูกหิน
  3. โดยปริยายหมายความว่า พลิกแพลงเอาตัวรอด, จับไม่ติด
    คนคนนี้กลิ้งได้รอบตัว
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

กลิ้ง

  1. (โบราณ) ร่ม
    เมลืองมล่านกลิ้งเพรื้อมเพรอศพราย
    (ยวนพ่าย)
คำพ้องความแก้ไข