ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาจีนเก่า (OC *ɡrɯːm) หรือ (OC *ɡ·lam, *ɡ·lams); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຄັມ (เคัม), ภาษาไทใหญ่ ၸဵမ်း (เจ๊ม), ภาษาแสก แค๊ม

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เค็ม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkem
ราชบัณฑิตยสภาkhem
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰem˧/()

คำคุณศัพท์แก้ไข

เค็ม (คำอาการนาม ความเค็ม)

  1. มีรสอย่างรสเกลือ
  2. โดยปริยายหมายความว่า พยายามให้ได้ประโยชน์มากกว่า

คำกริยาแก้ไข

เค็ม (คำอาการนาม การเค็ม หรือ ความเค็ม)

  1. งกมาก ไม่ยอมเสียผลประโยชน์ของตนและต้องการได้ฝ่ายเดียว