ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาจีนเก่า (OC *bom, “ทั้งหมด”)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨻᩕ᩶ᩬᨾ (พร้อม), ภาษาลาว ພ້ອມ (พ้อม), ภาษาเขิน ᨽ᩶ᩬᨾ (ภ้อม), ภาษาไทลื้อ ᦘᦸᧄᧉ (ภ้อ̂ม), ภาษาไทใหญ่ ၽွမ်ႉ (ผ๎อ̂ม), ภาษาอาหม 𑜇𑜨𑜪 (ผอ̂ํ, ทั้งหมด)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พฺร้อม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงprɔ́ɔm
ราชบัณฑิตยสภาphrom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰrɔːm˦˥/()

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

พร้อม (คำอาการนาม ความพร้อม)

  1. คำแสดงกิริยาร่วมกัน
    ร้องเพลงพร้อมกัน
    ปรบมือพร้อมกัน
  2. คำแสดงกิริยาในเวลาเดียวกัน
    ไปพร้อมกัน
    ถึงพร้อมกัน
  3. โดยปริยายหมายความว่า ครบครัน
    งามพร้อม
    ดีพร้อม
    เตรียมพร้อม
  4. เสร็จ
    พร้อมแล้ว

คำกริยาแก้ไข

พร้อม (คำอาการนาม การพร้อม หรือ ความพร้อม)

  1. เตรียมครบถ้วน
    พร้อมแล้ว

อ้างอิงแก้ไข

  1. Haudricourt, A. G. (2017). How to reconstruct Old Chinese.