ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แปฺลง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbplɛɛng
ราชบัณฑิตยสภาplaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/plɛːŋ˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ไม่ทราบที่มา

คำนามแก้ไข

แปลง

  1. ที่โล่งแห่งหนึ่ง ๆ
    คล้องช้างกลางแปลง
  2. พื้นที่ที่กำหนดไว้แห่งหนึ่ง ๆ
  3. (ล้า) ที่เป็นแอ่งมีโคลนเลนซึ่งคนหรือสัตว์ทำขึ้น
    แปลงหมู
    แปลงควาย

คำลักษณนามแก้ไข

แปลง

  1. เรียกพื้นที่ที่กำหนดไว้
    นา 2 แปลง

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨸᩖᩯᨦ (ปแลง) หรือ ᨸᩯ᩠ᨦ (แปง), ภาษาลาว ແປງ (แปง), ภาษาเขิน ᨸᩯ᩠ᨦ (แปง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦔᧂ (แปง)

คำกริยาแก้ไข

แปลง (คำอาการนาม การแปลง)

  1. (สกรรม) เปลี่ยนสิ่งเดิมให้ผิดแปลกออกไป
  2. (สกรรม) เปลี่ยนรูปทั้งหมดให้กลายเป็นอีกรูปหนึ่ง
  3. (สกรรม) เปลี่ยนจากรูปเดิมแต่บางส่วน
  4. (สกรรม) เปลี่ยนจากรูปเดิมโดยแก้ไขเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
  5. (สกรรม) ทำ
    แปลงขวัญ
  6. (สกรรม, ไวยากรณ์, ภาษาศาสตร์) สร้างคำโดยการเปลี่ยนรากศัพท์ของอีกคำหนึ่งหรือโดยการเพิ่มหน่วยคำเติม เช่น อุปสรรคหรือปัจจัย
    แปลงคำ
ดูเพิ่มแก้ไข

ภาษาปักษ์ใต้แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

แปลง (คำอาการนาม ก่านแปลง)

  1. แผลง
    แปลงศร
    แผลงศร