ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมร តិះ (ติะ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨲᩥ (ติ), ภาษาลาว ຕິ (ติ)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ติ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtì
ราชบัณฑิตยสภาti
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tiʔ˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

ติ (คำอาการนาม การติ)

  1. ชี้ข้อบกพร่อง

ภาษาบาลีแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต त्रि (ตฺริ, สาม)

เลขแก้ไข

ติ

  1. สาม
การผันรูปแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำอนุภาคแก้ไข

ติ

  1. (สนธิ) elided form of อิติ