ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ดาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdaai
ราชบัณฑิตยสภาdai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/daːj˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓlaːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาจ้วงแบบหนง ndai

คำกริยาแก้ไข

ดาย (คำอาการนาม การดาย)

  1. ใช้มีดหรือจอบเป็นต้นถากต้นหญ้าเพื่อให้เตียน

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ດາຍ (ดาย̃), ภาษาจ้วง ndai

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ดาย

  1. ดะไป, ตะลุย
    กินดาย
  2. เพิกเฉย, ไม่เอาใจใส่
    ดูดาย
  3. ทีเดียว, เท่านั้น
    เดียวดาย
    เปล่าดาย
    พู้นมาดาย
    (จารึกสยาม)
  4. ง่าย
    สะดวกดาย
  5. โดด, เดี่ยว, เลย, ถ่ายเดียว (มักใช้ในที่สุดประโยค)