ภาษาไทยแก้ไข

 
ขว้าง

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂວ້າງ (ขว้าง), ภาษาจ้วง gveng หรือ gvengh หรือ gvengq, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง kvangj หรือ gvengj

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์คฺว่าง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkwâang
ราชบัณฑิตยสภาkhwang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰwaːŋ˥˩/()

คำกริยาแก้ไข

ขว้าง (คำอาการนาม การขว้าง)

  1. เอี้ยวตัวเบี่ยงแขนไปทางหลังแล้วซัดสิ่งที่อยู่ในมือออกไปโดยแรง

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

ดูเพิ่มแก้ไข