ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ɦˠwæŋ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂວາງ (ขวาง), ภาษาไทใหญ่ ၶႂၢင် (ขฺวาง), ภาษาอาหม 𑜁𑜞𑜂𑜫 (ขฺรง์)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง kvang/kvangj, ภาษาจ้วง gang/hang

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ขฺวาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkwǎang
ราชบัณฑิตยสภาkhwang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰwaːŋ˩˩˦/

คำกริยาแก้ไข

ขวาง (คำอาการนาม การขวาง)

  1. กีดกั้น, สกัด
    น้ำท่วมขวางทางสัญจรของยานพาหนะ
  2. รำคาญหรือไม่ถูกใจ

การใช้แก้ไข

อาจใช้คู่กับคำว่า กว้าง รวมเป็น กว้างขวาง (กว้าง)

คำพ้องความแก้ไข