ภาษาเขินแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *zɤːᴮ (ตรง); ร่วมเชื้อสายกับร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ซื่อ, ภาษาคำเมือง ᨪᩨ᩵ (ซื่), ภาษาอีสาน ซื่อ หรือ ซือ, ภาษาลาว ຊື່ (ซื่), ภาษาไทลื้อ ᦌᦹᧈ (ซื่), ภาษาไทดำ ꪏꪳ꪿ (ซึ่), ภาษาไทใหญ่ သိုဝ်ႈ (สึ้ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥪ (สื), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜈𑜫 (สึว์), ภาษาจ้วง soh, ภาษาจ้วงแบบหนง swh

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᨪᩨ᩵ (ซื่)

  1. ซื่อ, ตรง, ซื่อสัตย์

ภาษาคำเมืองแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *zɤːᴮ (ตรง); ร่วมเชื้อสายกับร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ซื่อ, ภาษาเขิน ᨪᩨ᩵ (ซื่), ภาษาอีสาน ซื่อ หรือ ซือ, ภาษาลาว ຊື່ (ซื่), ภาษาไทลื้อ ᦌᦹᧈ (ซื่), ภาษาไทดำ ꪏꪳ꪿ (ซึ่), ภาษาไทใหญ่ သိုဝ်ႈ (สึ้ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥪ (สื), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜈𑜫 (สึว์), ภาษาจ้วง soh, ภาษาจ้วงแบบหนง swh

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᨪᩨ᩵ (ซื่) (คำอาการนาม ᨣᩤᩴᨪᩨ᩵ หรือ ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᨪᩨ᩵)

  1. ซื่อ, ตรง, ซื่อสัตย์