ภาษาไทใหญ่

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *reːŋᴬ (แข็งแรง; ความแข็งแรง); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย แรง, ภาษาคำเมือง ᩁᩯ᩠ᨦ (แรง), ภาษาอีสาน แฮง, ภาษาลาว ແຮງ (แฮง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦣᧂ (แฮง), ภาษาอาหม 𑜍𑜢𑜂𑜫 (ริง์), ภาษาปู้อี reengz, ภาษาจ้วง rengz, ภาษาแสก เร๊ง

การออกเสียง

แก้ไข

คำนาม

แก้ไข

ႁႅင်း (แห๊ง)

  1. แรง

คำพ้องความ

แก้ไข
แรงกาย
อำนาจ