ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.wajᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ໄຫວ (ไหว), ภาษาไทดำ ꪼꪪ (ไหฺว), ภาษาไทลื้อ ᦺᦛ (ไหฺว), ภาษาไทใหญ่ ဝႆ (ไว), ภาษาจ้วงแบบหนง vae, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง vaej

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ไหฺว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwǎi
ราชบัณฑิตยสภาwai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/waj˩˩˦/()

คำกริยาแก้ไข

ไหว (คำอาการนาม การไหว หรือ ความไหว)

  1. สั่น, สะเทือน, กระดิก
    ใบไม้ไหว

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ไหว (คำอาการนาม ความไหว)

  1. สามารถทำได้,มีแรงให้ทำ
    เดินไหว
    สู้ไหว
    กินไหว

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ไหว (คำอาการนาม ก๋ารไหว หรือ ก๋านไหว)

  1. (อกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᩉ᩠ᩅᩱ (หไว)