ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เกี้ยว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgîao
ราชบัณฑิตยสภาkiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kia̯w˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

เกี้ยว

  1. เครื่องประดับลักษณะเป็นวงคล้ายพวงมาลัยสำหรับสวมจุก
  2. เครื่องประดับที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
  3. ผ้าคาดพุงสำหรับขุนนาง
คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เกี้ยว (คำอาการนาม การเกี้ยว)

  1. รัด, พันแน่น, ติดแน่น
    เพราะประพฤติมันเกี้ยว เกี่ยงร้ายแกมดี
    -- โคลงโลกนิติ
  2. พูดให้รักในเชิงชู้สาว, พูดแทะโลม, พูดเลียบเคียงเพื่อให้สมปรารถนา
คำเกี่ยวข้องแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาหมิ่นใต้ (kiāu / kiō / kiau)

คำนามแก้ไข

เกี้ยว

  1. คานหามของจีนชนิดหนึ่ง