ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *miːᴬภาษาจ้วง miz/meij=mboh=mboux มิ ไม่ บ่

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์มิ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิง
ราชบัณฑิตยสภาmi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/miʔ˦˥/()

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

มิ

  1. (ทางการ) ไม่
    มิทราบ
    มิควร
    มิบังอาจ

คำกริยาแก้ไข

มิ

  1. (ร้อยกรอง) เฉย, ไม่ค่อยพูดจา
    รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้
    (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.5)