ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กะ-ซวก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-sûuak
ราชบัณฑิตยสภาka-suak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.sua̯k̚˥˩/()

คำกริยาแก้ไข

กะซวก (คำอาการนาม การกะซวก)

  1. (ภาษาปาก) แทง, แทงอย่างแรง
    ไปที่เปลี่ยว ๆ คนเดียวเดี๋ยวก็ถูกคนร้ายกะซวกไส้ทะลัก
  2. (ภาษาปาก) กินอย่างตะกรุมตะกรามด้วยความหิวโหย[1]
    ขนมจีนเจ้านี้อร่อยมาก เลยกะซวกเสีย ๓ ชาม

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 8.