ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาแต้จิ๋ว (ให้ทาน)[1]

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เสี่ย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsìia
ราชบัณฑิตยสภาsia
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sia̯˨˩/()

คำนามแก้ไข

เสี่ย (คำลักษณนาม คน)

  1. คนมีเงินใช้ฟุ่มเฟือย, ชายร่ำรวย, ชายที่มีฐานะจับจ่ายเงินคล่อง
  2. (โบราณ) ลูกผู้ดี

อ้างอิงแก้ไข