ภาษาไทย แก้ไข

การออกเสียง แก้ไข

การแบ่งพยางค์หอม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhɔ̌ɔm
ราชบัณฑิตยสภาhom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hɔːm˩˩˦/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1 แก้ไข

จากภาษาเขมร ក្រហម (กฺรหม, แดง) (ในคำ ខ្ទឹមក្រហម (ขฺทึมกฺรหม, หอมแดง; กระเทียมแดง))

คำนาม แก้ไข

หอม

  1. ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวหลายชนิดในสกุล Allium วงศ์ Alliaceae กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร เช่น หอมใหญ่ หอมหัวใหญ่ หรือ หอมฝรั่ง (A. cepa L.), หอม หอมหัว หรือ หอมแกง (A. ascalonicum L.) ชนิดหลังนี้มักเรียก หอมแดง
คำเกี่ยวข้อง แก้ไข

รากศัพท์ 2 แก้ไข

คำนาม แก้ไข

หอม

  1. ชื่อกล้วยหลายพันธุ์ [Musa (AAA Group)] ซึ่งกลายมาจากกล้วยป่า (Musa acuminata Colla) กลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด เช่น กล้วยหอมทอง กล้วยหอมเขียว

รากศัพท์ 3 แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *hoːmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาเขิน ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาลาว ຫອມ (หอม), ภาษาไทลื้อ ᦠᦸᧄ (หอ̂ม), ภาษาไทดำ ꪬꪮꪣ (หอม), ภาษาไทขาว ꪬꪮꪣ, ภาษาไทใหญ่ ႁွမ် (หอ̂ม), ภาษาพ่าเก ꩭွံ (หอ̂ํ), ภาษาอาหม 𑜑𑜨𑜪 (หอ̂ํ) หรือ 𑜍𑜨𑜪 (รอ̂ํ), ภาษาจ้วง hom

คำกริยา แก้ไข

หอม (คำอาการนาม การหอม)

  1. จูบ
  2. ได้รับกลิ่นดี

คำคุณศัพท์ แก้ไข

หอม (คำอาการนาม ความหอม)

  1. มีกลิ่นดี

คำแปลภาษาอื่น แก้ไข

คำตรงข้าม แก้ไข

รากศัพท์ 4 แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาเขิน ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาลาว ຫອມ (หอม), ภาษาไทลื้อ ᦠᦸᧄ (หอ̂ม), ภาษาไทใหญ่ ႁွမ် (หอ̂ม), ภาษาพ่าเก ꩭွံ (หอ̂ํ), ภาษาจ้วง hom, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง hom

คำกริยา แก้ไข

หอม

  1. (โบราณ) เก็บ, รวบรวม (ในความว่า เก็บหอมรอมริบ)

ภาษาคำเมือง แก้ไข

คำคุณศัพท์ แก้ไข

หอม (คำอาการนาม กำหอม หรือ ความหอม)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉᩬᨾ (หอม)

คำกริยา แก้ไข

หอม (คำอาการนาม ก๋ารหอม หรือ ก๋านหอม)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉᩬᨾ (หอม)