ภาษาอีสานแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC t͡ɕʰɨok̚, “สัมผัส, โดน”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ถูก, ภาษาคำเมือง ᨳᩪᨠ (ถูก), ภาษาลาว ຖືກ (ถืก), ภาษาไทลื้อ ᦏᦳᧅᧈ (ถุ่ก), ภาษาเขิน ᨳᩪᨠ (ถูก), ภาษาไทใหญ่ ထုၵ်ႇ (ถุ่ก), ภาษาไทใต้คง ᥗᥧᥐᥴ (ถู๋ก), ภาษาอาหม 𑜌𑜤𑜀𑜫 (ถุก์)

คำกริยาแก้ไข

ถืก (อาการนาม การถืก)

  1. ถูก (แตะต้อง, สัมผัส)

คำคุณศัพท์แก้ไข

ถืก (อาการนาม ความถืก)

  1. ถูก (ไม่ผิด)

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ถืก

  1. คำบ่งชี้ว่าประธานเป็นผู้ถูกกระทำ

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ถูก, ภาษาคำเมือง ᨳᩪᨠ (ถูก), ภาษาลาว ຖືກ (ถืก), ภาษาไทลื้อ ᦏᦳᧅᧈ (ถุ่ก), ภาษาเขิน ᨳᩪᨠ (ถูก), ภาษาจ้วงแบบหนง tuk

คำคุณศัพท์แก้ไข

ถืก (อาการนาม ความถืก)

  1. ถูก (ไม่แพง)