ภาษาเขินแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *daːŋᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ทาง, ภาษาคำเมือง ᨴᩤ᩠ᨦ (ทาง), ภาษาลาว ທາງ (ทาง), ภาษาไทลื้อ ᦑᦱᧂ (ทาง), ภาษาไทดำ ꪕꪱꪉ (ต̱าง), ภาษาไทใหญ่ တၢင်း (ต๊าง), ภาษาไทใต้คง ᥖᥣᥒᥰ (ต๊าง), ภาษาอาหม 𑜄𑜂𑜫 (ตง์)

คำนามแก้ไข

ᨴᩤ᩠ᨦ (ทาง)

  1. ทาง

คำพ้องความแก้ไข

ภาษาคำเมืองแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *daːŋᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ทาง, ภาษาเขิน ᨴᩤ᩠ᨦ (ทาง), ภาษาลาว ທາງ (ทาง), ภาษาไทลื้อ ᦑᦱᧂ (ทาง), ภาษาไทดำ ꪕꪱꪉ (ต̱าง), ภาษาไทใหญ่ တၢင်း (ต๊าง), ภาษาไทใต้คง ᥖᥣᥒᥰ (ต๊าง), ภาษาอาหม 𑜄𑜂𑜫 (ตง์)

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

ᨴᩤ᩠ᨦ (ทาง)

  1. ทาง (ช่อง; แถว, ถิ่น; ข้าง, ฝ่าย; โอกาส)
  2. แนวทาง

คำพ้องความแก้ไข

ทาง

อ้างอิงแก้ไข

  • พจนานุกรมภาษาล้านนา = The Lanna dictionary (พิมพ์ครั้งที่ 2). (พ.ศ. 2550). เชียงใหม่: สถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.