ภาษาไทลื้อ

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəŋᴬ¹ (Jonsson, 1991), จากภาษาจีนยุคกลาง (MC syeng); รากร่วมกับภาษาไทย เสียง, ภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᨿᨦ (สยง), ภาษาลาว ສຽງ (สย̂ง), ภาษาไทดำ ꪎꪸꪉ (สย̂ง), ภาษาไทใหญ่ သဵင် (เสง), ภาษาไทใต้คง ᥔᥥᥒᥴ (เส๋ง), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜂𑜫 (สิง์)

การออกเสียง

แก้ไข

คำนาม

แก้ไข

ᦵᦉᧂ (เสง) (อักษรไทธรรม ᩈ᩠ᨿᨦ)

  1. เสียง
    ᦃᧇ ᦵᦉᧂ ᦛᦱᧃ ᦀᦳᧃᧈᦑᦳᧃ
    ฃับ เสง หฺวาน อุ่นทุน
    ขับร้องเสียงหวานแสดงความยินดี