ภาษาไทลื้อแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰrwɤːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หาย, ภาษาคำเมือง ᩉᩣ᩠ᨿ (หาย), ภาษาเขิน ᩉᩣ᩠ᨿ (หาย), ภาษาลาว ຫາຍ (หาย̃), ภาษาไทใหญ่ ႁၢႆ (หาย), ภาษาไทใต้คง ᥞᥣᥭᥴ (ห๋าย), ภาษาพ่าเก ꩭႝ (หย์), ภาษาอาหม 𑜑𑜩 (หย์) หรือ 𑜍𑜩 (รย์)

คำกริยาแก้ไข

ᦠᦻ (หาย) (อักษรไทธรรม ᩉᩣ᩠ᨿ, คำอาการนาม ᦂᦱᧃᦠᦻ)

  1. (อกรรม) หาย (หาไม่พบ, ไม่ปรากฏ)
  2. (อกรรม) หาย (พ้นจากโรค)
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หงาย, ภาษาลาว ຫງາຍ (หงาย̃), ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨦᩣ᩠ᨿ (หงาย), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᨦᩣ᩠ᨿ (หงาย), ภาษาไทใหญ่ ငၢႆ (งาย)

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ᦠᦻ (หาย) (อักษรไทธรรม ᩉᩣ᩠ᨿ)

  1. หงาย
คำประสมแก้ไข