ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์หฺงาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngǎai
ราชบัณฑิตยสภาngai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋaːj˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰŋaːjᴬ (เอาหน้าขึ้น); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫງາຍ (หงาย̃), ภาษาไทใหญ่ ငၢႆ (งาย), ภาษาจ้วง mai/ngai

คำกริยาแก้ไข

หงาย (คำอาการนาม การหงาย)

  1. พลิกเอาด้านหน้าขึ้น, ตรงข้ามกับ คว่ำ
    หงายหน้า
    หงายมือ
    หงายไพ่

คำคุณศัพท์แก้ไข

หงาย

  1. อาการที่พลิกเอาด้านหน้าขึ้น
    หน้าหงาย

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰŋaːjᴬ (แสงจันทร์); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫງາຍ (หงาย̃), ภาษาอาหม 𑜑𑜩 (หย์), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง hai (ดวงจันทร์)

คำคุณศัพท์แก้ไข

หงาย

  1. เรียกคืนที่มีดวงจันทร์ส่องแสงสว่าง ว่า คืนเดือนหงาย