ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

เจริญ +‎ พร

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จะ-เริน-พอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjà-rəən-pɔɔn
ราชบัณฑิตยสภาcha-roen-phon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕa˨˩.rɤːn˧.pʰɔːn˧/()

คำอุทานแก้ไข

เจริญพร

  1. เป็นคำเริ่มที่ภิกษุสามเณรพูดกับสุภาพชน และเป็นคำรับ
    เจริญพร ญาติโยมทั้งหลายที่มาประชุมกันในวันอุโบสถครั้งนี้
    เจ้าพนักงานตำรวจถามหลวงพ่อว่า "จะไปวัดพระแก้วหรือท่าน" หลวงพ่อตอบว่า "เจริญพร"

คำกริยาแก้ไข

เจริญพร

  1. (ภาษาปาก) ด่า[1]
    เรื่องนี้ใครไปล้อป้าแกละก็ โดนเจริญพรจนหูอื้อ

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. (2552). พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 2 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต. ISBN 978-616-7073-04-0. หน้า 29.