ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

การสะกดคำปนเปื้อน

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เคี่ยน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkîian
ราชบัณฑิตยสภาkhian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰia̯n˥˩/()

คำกริยาแก้ไข

เฆี่ยน (คำอาการนาม การเฆี่ยน)

  1. ตีด้วยหวายหรือไม้เรียว เป็นการลงโทษ
  2. (ภาษาปาก) เร่งความเร็ว, เอาชนะคู่แข่งขันอย่างขาดลอย