ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาบาลี พฺยาปาท, วฺยาปาท หรือภาษาสันสกฤต व्यापाद (วฺยาปาท, ความปองร้าย); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ព្យាបាទ (พฺยาบาท)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พะ-ยา-บาด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpá-yaa-bàat
ราชบัณฑิตยสภาpha-ya-bat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰa˦˥.jaː˧.baːt̚˨˩/()

คำนามแก้ไข

พยาบาท

  1. การผูกใจเจ็บคิดจะแก้แค้น, การคิดปองร้าย
    ผูกพยาบาท

คำกริยาแก้ไข

พยาบาท (คำอาการนาม การพยาบาท หรือ ความพยาบาท)

  1. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, ปองร้าย
    อย่าไปพยาบาทเขาเลย