ดูเพิ่ม: เซ่า

ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน เซา, ภาษาลาว ເຊົາ (เซ็า), ภาษาคำเมือง ᨪᩮᩢᩣ (เซัา), ภาษาเขิน ᨪᩮᩢᩣ (เซัา), ภาษาไทลื้อ ᦌᧁ (เซา), ภาษาไทใหญ่ သဝ်း (ส๊ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥝᥰ (เส๊า), ภาษาอาหม 𑜏𑜧 (สว์)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์เซา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsao
ราชบัณฑิตยสภาsao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saw˧/(สัมผัส)

คำกริยา

แก้ไข

เซา (คำอาการนาม การเซา)

  1. หยุดชะงัก, หย่อนลงกว่าเดิม, เพลาลง

คำคุณศัพท์

แก้ไข

เซา (คำอาการนาม ความเซา)

  1. ง่วงงุน, เหงาหงอย

คำประสม

แก้ไข

ภาษาคำเมือง

แก้ไข

คำกริยา

แก้ไข

เซา (คำอาการนาม ก๋ารเซา หรือ ก๋านเซา)

  1. (อกรรม, สกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᨪᩮᩢᩣ (เซัา)

ภาษาอีสาน

แก้ไข

คำกริยา

แก้ไข

เซา (คำอาการนาม การเซา)

  1. หยุด