เกี๊ยะเซียะ

ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาแต้จิ๋ว 行成 (gian5 cian5)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เกี๊ยะ-เซียะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgía-sía
ราชบัณฑิตยสภาkia-sia
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kia̯ʔ˦˥.sia̯ʔ˦˥/()

คำกริยาแก้ไข

เกี๊ยะเซียะ

  1. (ภาษาปาก, อกรรม) เจรจาประนอมความ, รอมชอม[1]
    ลูกพรรคทะเลาะกัน หัวหน้าต้องลงไปเกี๊ยะเซียะทุกที

อ้างอิงแก้ไข

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 17.