ภาษาบาลีแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

สามคฺค +‎ อี หรือ สมคฺค +‎ (แทนศัพท์ ภาว) +‎ อี; สามคฺคี เป็นภาวตัทธิต

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

สามคฺคี ญ.

  1. ความเป็นแห่งคนพร้อมเพรียง

การผันรูปแก้ไข