ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨼᩣ᩠ᨶ (ฟาน), ภาษาลาว ຟານ (ฟาน), ภาษาไทลื้อ ᦝᦱᧃ (ฟาน), ภาษาไทดำ ꪡꪱꪙ (ฟาน), ภาษาไทใหญ่ ၽၢၼ်း (ผ๊าน) หรือ ၾၢၼ်း (ฝ๊าน), ภาษาไทใต้คง ᥜᥣᥢᥰ (ฝ๊าน), ภาษาอ่ายตน ၸꩫ် (ผน์)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง fanz หรือ nanxภาษาจ้วง duz fanz หรือ du ging

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ฟาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfaan
ราชบัณฑิตยสภาfan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/faːn˧/()

คำนามแก้ไข

ฟาน

  1. (โบราณ) เก้ง
  2. เก้งชนิด Muntiacus muntjak, อีเก้ง ก็เรียก

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

ฟาน

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨼᩣ᩠ᨶ (ฟาน)