ภาษาเขินแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เสีย, ภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย), ภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส), ภาษาไทใต้คง ᥔᥥᥴ (เส๋), ภาษาพ่าเก ꩬေ (เส), ภาษาอาหม *𑜏𑜦𑜧 (*เส)

คำกริยาแก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย)

  1. เสีย

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย)

  1. เสีย

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เสีย, ภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส)

คำอนุภาคแก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย)

  1. เสีย

ภาษาคำเมืองแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เสีย, ภาษาเขิน ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย), ภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส), ภาษาไทใต้คง ᥔᥥᥴ (เส๋), ภาษาพ่าเก ꩬေ (เส), ภาษาอาหม *𑜏𑜦𑜧 (*เส)

คำกริยาแก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย) (คำอาการนาม ᨠᩣ᩠ᩁᩈ᩠ᨿᩮ)

  1. เสีย

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย) (คำอาการนาม ᨣᩤᩴᩈ᩠ᨿᩮ หรือ ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᩈ᩠ᨿᩮ)

  1. เสีย

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เสีย, ภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาเขิน ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส)

คำอนุภาคแก้ไข

ᩈ᩠ᨿᩮ (สเย)

  1. เสีย