ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩮᩥ᩠᩶ᨿᨦ (หเมิ้ยง), ภาษาลาว ໝ້ຽງ (หม้ย͢ง)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เมี่ยง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmîiang
ราชบัณฑิตยสภาmiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mia̯ŋ˥˩/()

คำนามแก้ไข

เมี่ยง

  1. ชื่อต้นไม้ขนาดเล็กชนิด Camellia sinensis (L.) Kuntze var. assamica (Mast.) Kitam ในวงศ์ Theaceae ขึ้นตามเขาในภาคเหนือเขตร้อน ใบนำมาหมักใช้เคี้ยวหรืออม
  2. ของกินเล่นที่ใช้ใบไม้บางชนิด เช่น ใบชาหมัก ใบชะพลู ใบทองหลาง ห่อเครื่อง มีถั่วลิสง มะพร้าว กุ้งแห้ง หัวหอม ขิง เป็นต้น มีหลายชนิด เรียกชื่อต่าง ๆ กัน
    เมี่ยงคำ
    เมี่ยงลาว
    เมี่ยงส้ม

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

เมี่ยง

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉ᩠ᨾᩮᩥ᩠᩶ᨿᨦ (หเมิ้ยง)