ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʔoːjᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ອ້ອຍ (อ้อย̃), ภาษาไทลื้อ ᦀᦾᧉ (อ้อ̂ย), ภาษาไทดำ ꪮ꫁ꪮꪥ (อ้อย), ภาษาจ้วง oij

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
อ็้อย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงɔ̂i
ราชบัณฑิตยสภาoi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔɔj˥˩/()

คำนามแก้ไข

อ้อย

  1. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Saccharum officinarum L. ในวงศ์ Gramineae ขึ้นเป็นกอ ลำต้นเป็นปล้อง ข้างในตัน มีหลายพันธุ์ เช่น อ้อยขาไก่ อ้อยตะเภา หีบเอานํ้าหวานทำนํ้าตาลทรายหรือใช้ดื่ม หรือเคี้ยวกินแต่นํ้าหวาน

คำประสมแก้ไข