ภาษาไทย

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์สิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǐn
ราชบัณฑิตยสภาsin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sin˩˩˦/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาจีนยุคกลาง (MC dzjen, “เงินตรา”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาลาว ສິນ (สิน), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧃ (สีน), ภาษาไทใหญ่ သိၼ် (สิน)

รูปแบบอื่น

แก้ไข

คำนาม

แก้ไข

สิน

  1. เงิน, ทรัพย์
    ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

คำประสม

แก้ไข

รากศัพท์ 2

แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาลาว ສີນ (สีน), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧃ (สีน), ภาษาเขิน ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาไทใหญ่ သိၼ် (สิน), ภาษาไทใต้คง ᥔᥤᥢᥴ (สี๋น)

คำกริยา

แก้ไข

สิน (คำอาการนาม การสิน)

  1. (ล้าสมัย) ตัด, ฟันให้ขาด, ใช้ของมีคมตัดและแต่งให้เรียบร้อย
    สินมือสินเท้า
    สินหัวไม้