ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǐn
ราชบัณฑิตยสภาsin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sin˩˩˦/()
คำพ้องเสียงสิญจน์

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC d͡ziᴇn, “เงินตรา”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาลาว ສິນ (สิน), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧃ (สีน), ภาษาไทใหญ่ သိၼ် (สิน)

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

สิน

  1. เงิน, ทรัพย์
    ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาลาว ສີນ (สีน), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧃ (สีน), ภาษาเขิน ᩈᩥ᩠ᨶ (สิน), ภาษาไทใหญ่ သိၼ် (สิน), ภาษาไทใต้คง ᥔᥤᥢᥴ (สี๋น)

คำกริยาแก้ไข

สิน (คำอาการนาม การสิน)

  1. (ล้า) ตัด, ฟันให้ขาด, ใช้ของมีคมตัดและแต่งให้เรียบร้อย
    สินมือสินเท้า
    สินหัวไม้