ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

(เฉพาะคำกริยาความหมายที่ 1) แผลงมาจาก แสดง; จากภาษาเขมร សំដែង (สํแฎง) หรือ សម្ដែង (สมฺแฎง), แผลงมาจาก ស្ដែង (สฺแฎง), ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขิน ᩈ᩵ᩣᩴᨯᩯ᩠ᨦ (ส่าํแดง), ภาษาลาว ສຳແດງ (สำแดง)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สำ-แดง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎm-dɛɛng
ราชบัณฑิตยสภาsam-daeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sam˩˩˦.dɛːŋ˧/()

คำกริยาแก้ไข

สำแดง (คำอาการนาม การสำแดง)

  1. แสดง, ทำให้เห็นปรากฏ

คำวิเศษณ์แก้ไข

สำแดง (คำอาการนาม ความสำแดง)

  1. ของแสลงที่ทำให้โรคกำเริบ, สำแลง ก็ว่า

คำอนุภาคแก้ไข

สำแดง

  1. คำกล่าวประกอบชื่อผู้อื่นซึ่งปรากฏอยู่เฉพาะหน้า, เป็นสำนวนแปลบาลีเก่า ใช้ในที่ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสกับพระสาวก เช่น สำแดงอานนท์

ดูเพิ่มแก้ไข