ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต सम्बन्ध (สมฺพนฺธ, ติดพัน) หรือ संबन्ध (สํพนฺธ), จากภาษาบาลี สมฺพนฺธ หรือ สํพนฺธ, จากสํ + พนฺธ

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สำ-พัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎm-pan
ราชบัณฑิตยสภาsam-phan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sam˩˩˦.pʰan˧/()

คำกริยาแก้ไข

สัมพันธ์ (คำอาการนาม การสัมพันธ์ หรือ ความสัมพันธ์)

  1. ผูกพัน, เกี่ยวข้อง
    เขากับฉันสัมพันธ์กันฉันญาติ
    ข้อความข้างหลังไม่สัมพันธ์กับข้อความข้างหน้า
  2. สัมพันธ์สิ่งหนึ่งกับอีกสิ่ง (จิตวิทยา)
    หมาสัมพันธ์กระดิ่งกับอาหารในการทดลองของปัฟลอฟ
    คนมักจะสัมพันธ์เสียงไซเรนกับภัยอันตราย

คำนามแก้ไข

สัมพันธ์

  1. (ไวยากรณ์) การแยกความออกเป็นประโยคหรือส่วนต่างของประโยค แล้วบอกการเกี่ยวข้องของประโยคและคำต่าง ๆ ในประโยคนั้น