ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ฟอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfɔɔng
ราชบัณฑิตยสภาfong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fɔːŋ˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

ฟอง

  1. ต่อมน้ำที่ผุดหรือปุดขึ้นเป็นรูปโป่งอาจเป็นต่อมเดียว หรือรวมกันเป็นแพก็ได้

รากศัพท์ 2แก้ไข

เทียบภาษาเขมร ពង (พง, ไข่; ออกไข่), ภาษาเขมรเหนือ ปวง, ภาษาญัฮกุร พอง่

คำนามแก้ไข

ฟอง

  1. (ทางการ, ล้าสมัย) ไข่
    ไก่ตกฟอง

คำลักษณนามแก้ไข

ฟอง

  1. ใช้เรียกไข่เป็ดหรือไข่ไก่เป็นต้น
    ไข่ฟองหนึ่ง
    ไข่ 2 ฟอง

รากศัพท์ 3แก้ไข

แผลงมาจาก พอง หรือ ลำพอง

คำกริยาแก้ไข

ฟอง

  1. (ร้อยกรอง) คะนอง, กำเริบ

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำนามแก้ไข

ฟอง

  1. คลื่น
    ฟองฟัดซัดดลกรรทบนาวี
    (สรรพสิทธิ์)