ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า ចង្វាត៑ (จงฺวาตฺ), ចង្វាត្ត៑ (จงฺวาตฺตฺ), ចង្វត៑ (จงฺวตฺ), ចង្វត្ត៑ (จงฺวตฺตฺ), ចំវត្ត៑ (จํวตฺตฺ), ចន្វត៑ (จนฺวตฺ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ចង្វាត (จงฺวาต)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จัง-หฺวัด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjang-wàt
ราชบัณฑิตยสภาchang-wat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕaŋ˧.wat̚˨˩/()

คำนามแก้ไข

จังหวัด (คำลักษณนาม จังหวัด)

  1. (กฎหมาย) หน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคที่รวมท้องที่หลายอำเภอเข้าด้วยกันและมีฐานะเป็นนิติบุคคล มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นหัวหน้าปกครอง
  2. (โบราณ) เมือง, หัวเมือง
  3. (โบราณ) ถิ่น, เขต, บริเวณ
    อารามขึ้นคณะป่าแก้วในจังหวัดเมืองนครศรีธรรมราช
    (ประชุมพระตำราบรมราชูทิศเพื่อกัลปนา)

อ้างอิงแก้ไข