ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ค้า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkáa
ราชบัณฑิตยสภาkha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaː˦˥/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄ້າ (ค้า), ภาษาอีสาน ค้า, ภาษาคำเมือง ᨣ᩶ᩤ (ค้า), ภาษาเขิน ᨣ᩶ᩤ (ค้า), ภาษาไทลื้อ ᦅᦱᧉ (ค้า), ภาษาไทใหญ่ ၵႃႉ (ก๎า), ภาษาไทดำ ꪁ꫁ꪱ (ก้̱า), ภาษาไทใต้คง ᥐᥣᥳ (ก๎า), ภาษาอาหม 𑜀𑜠 (กะ)

คำกริยาแก้ไข

ค้า (คำอาการนาม การค้า)

  1. (สกรรม) ซื้อขายสินค้าหรือบริการ
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ค้า

  1. (โบราณ) ออกแสดง
    บค้าอาตม์ออกรงค์
    (ตะเลงพ่าย)
    มีมือถือดาบกล้าอวดค้าค้าคำราม
    (ม. คำหลวง กุมาร)